Dawno nie miałam tak kiepskiego dnia. Zamówień było jak na lekarstwo. Stałam, czekałam, kręciłam się nawet przy centrum, a jak już coś wpadało, to za 5-8 zł. Totalna lipa. Do tego kilka razy, gdy po długim czekaniu Wolt wreszcie pikał, akceptowałam zamówienie i… znikało. Po prostu. Jakby ktoś inny je „kradł”, mimo że klikałam od razu. Frustracja level hard.

Dziś dzień trochę podobny do wczorajszego, ale spokojniejszy. Podobny głównie dlatego, że znowu trafiła mi się daleka wyprawa na Brochów i to już po zmroku. Pogoda była jednak zdecydowanie przyjemniejsza – ciepło, bez większego wiatru, więc tym razem ubrałam się lżej i jechało się naprawdę komfortowo. Oczywiście nie obyło się bez wojaży po błocie, więc klasycznie po powrocie rower nadawał się do szorowania.

Dziś dzień pełen wrażeń i niespodzianek. Zaczęło się już na samym starcie – dosłownie kilka metrów od domu zobaczyłam na chodniku 5 zł, podnoszę, a obok leży kolejne 5 zł. Mały bonus na dobry początek dnia, a stojący obok kierowca z auta patrzył na mnie z wyraźną zazdrością.

Dziś raczej słabszy dzień – mniej zamówień, sporo czekania. Podejrzewam, że swoje zrobiła niedziela handlowa, bo ludzie masowo ruszyli na zakupy i ruch na ulicach był wyraźnie większy niż zwykle. Dzień zaczął się od kursu na Wolcie – ponad 3 km za 10 zł, więc szału nie było, ale zawsze to coś na rozruch.

Dziś poszło trochę słabiej, mimo że zamówienia się pojawiały. Problem w tym, że praktycznie wszystko było na Uberze, a Wolt jakby się obraził – przez cały dzień tylko jedno zlecenie. Podejrzewam, że przy 40% bonusie na Wolcie wielu kurierów rzuciło się właśnie tam i system wybierał kogoś innego. Na szczęście Uber znów ratował sytuację.

Dobry dziś dzień. Uber dawał jak szalony – sporo podwójnych kursów, częste dobierki w trakcie jazdy, a do tego kilka dalszych tras, które ładnie podbijały wynik. Jedno z lepszych zamówień: 28 zł za 6 km, więc naprawdę przyjemna stawka jak na takie warunki.

Wyjechałam z domu i cyk – Wolt. Zamówienie z Auchan. Od razu banan na twarzy, bo ładny start delivery, myślę sobie: no, fajnie się zaczyna. Pędzę szczęśliwa… i po drodze dociera do mnie myśl: kurde, a co jeśli znowu będzie długie czekanie? No i niestety – przeczucie nie zawiodło.

Nareszcie wyszłam na rower! Po ostatnich dniach ze śniegiem i śliskimi ulicami nie było mowy o delivery – warunki były zbyt niebezpieczne. W końcu śnieg prawie całkiem się roztopił, temperatura zaczęła iść w górę i można było wyjść, ruszyć się, dotlenić. To uczucie powrotu na rower po przerwie jest naprawdę piękne.

No mordeczki, jestem. Przyszedł mróz, więc pewnie na delivery będę teraz wyskakiwać z doskoku, bo serio – nie warto marznąć dla stawek gorszych niż latem. Organizm też ma swoje granice. Tydzień temu przebiłam oponę, był kosztowny serwis roweru, odebrałam sprzęt i plan był prosty: wracam na trasę.