105 km na rowerze, 320 zł zarobku, piszczący łańcuch i resztka baterii. Dzień pełen przygód!

🌇 Wrocław
🚲 E-bike
⌚ 7 godzin
💵 320,29 zł (21,94 zł napiwków)
💰 46 zł na godzinę
🛒 17 dostaw / 105 km
🍔 Pyszne / Uber / Wolt
Dzień przerwy, serwis rowerowy i jedzenie na pocieszenie
Wczoraj zrobiłam sobie przerwę od pracy kurierskiej. Rano pojechałam do serwisu rowerowego, żeby w końcu wymienić kasetę i łańcuch w moim Ecobike LX500. Oba elementy były już dość mocno zużyte, więc najwyższy czas było się nimi zająć.
Po zostawieniu roweru czekał mnie kilkukilometrowy spacer do domu. Po drodze zajrzałam do McDonald’s i nakupiłam sobie jedzenia. Wzięłam wszystko to, na co akurat miałam ochotę, a potem przez resztę dnia zajadałam się swoimi zdobyczami. Czasami człowiek po prostu musi sobie zrobić taką małą kulinarną przyjemność!
Później wsiadłam na stary rower i pojechałam do koleżanki, żeby ponownie pomóc jej w sprawach komputerowych. W międzyczasie dostałam wiadomość z serwisu, że mój rower jest już gotowy do odbioru. Musiałam więc nieco przyspieszyć, żeby zdążyć przed zamknięciem.
Na szczęście udało się! Odebrałam rower i przy okazji kupiłam smar do łańcucha, dokładnie taki, jakiego używam na co dzień. Po wymianie kasety i łańcucha rower jeździł płynnie, niemal jak nowy. Od razu czuć było różnicę. Pozostało tylko sprawdzić go w trasie.
Słoneczna pogoda, ale zamówień jak na lekarstwo
Dzisiaj nad Wrocławiem panowała piękna, słoneczna pogoda. Warunki do jazdy były naprawdę przyjemne, ale z zamówieniami niestety nie było już tak kolorowo. Ostatnio Uber Eats wręcz zasypywał mnie kursami, a dziś potrafił milczeć przez dłuższy czas. Co jakiś czas wpadało coś z Ubera albo Pyszne, natomiast Wolt odezwał się tylko raz przez cały dzień.
Zanim jednak przejdę do relacji z kursów, muszę wspomnieć o pewnym problemie technicznym.
Nowy łańcuch piszczał. I to jak! Dźwięk był dość głośny i irytujący, a co gorsza, towarzyszył mi przez całe 100 kilometrów. Nie dało się tego zignorować, a osoby znajdujące się obok również słyszały to nieprzyjemne piszczenie.
Zaczęłam się zastanawiać, czy fabryczny smar na nowym łańcuchu nie jest niewystarczający. W serwisie zalecili mi, żeby na razie go nie smarować, ale po takiej trasie mam już coraz większą ochotę użyć własnego preparatu. Zamierzam spróbować i zobaczyć, czy problem ustąpi. Jeśli nie, czeka mnie kolejna wizyta w serwisie, bo być może coś jest nie tak z regulacją napędu.
Oby to była tylko kwestia smarowania. To zdecydowanie najprostszy scenariusz!
Pierwsze kursy: McDonald’s, kuchnia wietnamska i cynamonka
Do pracy niemal wyleciałam z domu, ponieważ wcześniej zarezerwowałam sobie bloki na Pyszne. Liczyłam na to, że zamówienia będą wpadały w miarę regularnie, ale początek nie wyglądał zbyt obiecująco. Przez dłuższy czas panowała cisza, więc postanowiłam skorzystać z Ubera.
Pierwszy kurs? McDonald’s, 4 km za 14 zł. Z mojej „wioski” pojechałam do McDonald’s, a dostawa prowadziła z powrotem do mojej wioski, konkretnie do drukarni. Właściwie zrobiłam więc małą wycieczkę w obie strony, a potem znów musiałam ruszyć na miasto.
Następnie wpadła kuchnia wietnamska – 7 km za 16 zł, płatność gotówką, a dostawa na Oporów.
Klient napisał, że przejechałam obok jego domu, więc musiałam się cofnąć. Na miejscu okazało się, że rozmawiam z obcokrajowcem, który mówi po angielsku. A że przecież robię „postępy” w tym języku, postanowiłam wykorzystać swoje umiejętności!
Powiedziałam „money”, klient wręczył mi banknot, a ja dorzuciłam z dumą „change”, czyli reszta. Nie wiem, czy wszystko zabrzmiało tak, jak powinno, ale najważniejsze, że się dogadaliśmy. Pan z uśmiechem powiedział „tip”, czyli napiwek.
I tak oto moje umiejętności językowe przyniosły mi dodatkowe 5 zł! Ha, angielski kurierski działa!
Potem dostałam zamówienie z Chleboteki na Oporowie. Pięć kilometrów za 14 zł, a do dostarczenia dosłownie jedna cynamonka. Cała wyprawa dla jednego słodkiego zawiniątka! W międzyczasie zrobiło mi się za ciepło, więc zmieniłam kurtkę na lżejszą.
Ramen i klient, którego nie mogłam zlokalizować
W końcu odezwało się Pyszne.pl i dostałam ramen – 3,3 km za 14 zł.
Pojechałam do biurowca, weszłam do środka i przywitałam się z ochroniarzem:
– Dzień dobry!
Nagle ktoś z głębi budynku odpowiedział:
– To do mnie!
Spojrzałam za siebie. Nikogo nie było, oprócz pana siedzącego na kanapie. Po chwili głos odezwał się ponownie.
Zapytałam siedzącego mężczyznę, czy to on mnie wołał i czy zamawiał jedzenie. Odpowiedział, że nie.
Zaczęłam się więc rozglądać, próbując ustalić, skąd dochodzi głos. Okazało się, że klient wołał mnie z korytarza znajdującego się za ścianą! Kompletnie nie mogłam zlokalizować kierunku, z którego dobiegał dźwięk.
W końcu udało mi się odnaleźć właściwą osobę i dostawa została zrealizowana. Jedzenie dotarło, zagadka rozwiązana, można jechać dalej!
McDonald’s, Kameralna i całkiem niezły kurs z Poke Loko
Kolejne zamówienie z Pyszne.pl to McDonald’s – 7,5 km za 23 zł. Następnie Wolt wreszcie przypomniał sobie o moim istnieniu, ale tylko na chwilę. Wpadł jeden kurs z restauracji Kameralna: 2,5 km za 14 zł. I to było moje jedyne zamówienie z tej aplikacji przez cały dzień.
Potem Uber Eats zaproponował Poke Loko z Gaju. Pięć i pół kilometra za 19 zł plus 5 zł napiwku. Całość zajęła mi zaledwie 20 minut, więc był to naprawdę przyjemny kurs. Dostawa trafiła do Radia Wrocław.
Następne zamówienia pojawiały się stopniowo:
- Pyszne – bistro, 4,5 km za 17 zł.
- Pyszne – pizza, 4 km za 16 zł.
- Pyszne – bar z domowym jedzeniem, 7 km za 24 zł.
Jak widać, mimo przestojów coś jednak udawało się wykręcić. Trzeba było tylko cierpliwie czekać i korzystać z okazji, kiedy pojawiały się na ekranie.
Dziwna sytuacja na klatce schodowej i 10 zł napiwku
Później Uber Eats przydzielił mi KFC z Bielan – 6 km za 16 zł, z płatnością gotówką.
Na miejscu dostałam aż 10 zł gotówki. Sam kurs nie był może rewelacyjny pod względem stawki, ale dodatkowa gotówka zawsze poprawia humor.
Nie wszystko przebiegło jednak tak przyjemnie. W bloku zauważyłam pana, który zachowywał się dość dziwnie. Krążył po klatce schodowej, rozglądał się i zapytał mnie o godzinę. Coś w tej sytuacji wzbudziło moją czujność, więc wolałam nie ryzykować. Szybko wsiadłam do windy, zjechałam na dół i opuściłam budynek.
Jako kurierka odwiedzam mnóstwo miejsc, klatek schodowych i osiedli, również po zmroku. Zdecydowanie wolę zachować ostrożność, niż później żałować, że zlekceważyłam własną intuicję.
Niedługo później Uber ponownie zaproponował KFC, tym razem 7 km za 17 zł. I tu pojawił się sympatyczny zbieg okoliczności – dostawa prowadziła na moją ulicę, tuż obok domu!
Pani zapytała, czy udało mi się trafić, bo podobno w tej okolicy łatwo się zgubić. Uśmiechnęłam się i odpowiedziałam:
– Jasne, że tak, mieszkam obok!
Obie się zaśmiałyśmy. Dostawa niemal po sąsiedzku!
EuroCash zamiast kebaba, czyli mała pomyłka
Kolejne zamówienie z Pyszne.pl to ramen – 3 km za 14 zł plus 3 zł napiwku.
Później dostałam kebaba z Bielan, 5 km za 18 zł. Zatrzymałam rower, weszłam do środka i… cisza.
Stałam samotnie przy wejściu do dużego sklepu. Dwie sprzedawczynie patrzyły na mnie, ja patrzyłam na nie. Przez chwilę panowało niezręczne milczenie, a ja zaczęłam się zastanawiać, co właściwie jest nie tak.
I nagle mnie olśniło. To nie był lokal z kebabem!
Weszłam do EuroCash, podczas gdy restauracja znajdowała się na rogu.
Na szczęście panie szybko mnie naprowadziły. Pomyłka wyjaśniona, kebab odnaleziony, a ja mogłam ruszać dalej.
Następne kursy również kręciły się wokół jedzenia: ramen z Pyszne, 4 km za 15 zł, a potem KFC z Bielan na Uberze – 6,5 km za 20 zł.
Słońce powoli zachodziło, robiło się coraz chłodniej, a dzień wcale nie zamierzał się jeszcze kończyć.
Drzwi, których nie dało się otworzyć
Na sam koniec Uber Eats przydzielił mi zamówienie z restauracji orientalnej. Dziewięć kilometrów za 25 zł, a realizacja zajęła mi 35 minut.
Podjechałam pod restaurację, podeszłam do drzwi i zaczęłam je otwierać. Ciągnę, pcham, próbuję, kombinuję… a drzwi ani drgną!
Stałam przed wejściem i szukałam kontaktu wzrokowego z kelnerkami znajdującymi się w środku. W końcu zaczęłam do nich machać, a one pokazały mi, że drzwi trzeba… przesunąć w bok!
Nie pchać, nie ciągnąć, tylko przesunąć.
No cóż, człowiek uczy się przez całe życie. Pośmiałam się sama z siebie, odebrałam zamówienie i ruszyłam w ostatnią trasę tego dnia.
Tyle że ten kurs miał kilka poważnych minusów. Był daleki, odbywał się już po zmroku, a ja jechałam na resztce baterii.
10% baterii, ciemności i ciężka walka z rowerem
Wspomaganie elektryczne zaczęło wyraźnie słabnąć już przy około 15% naładowania. W praktyce zostało mi najmniejsze wspomaganie, a mój Ecobike LX500 waży przecież prawie 30 kg.
Nagle jazda, która zwykle nie sprawia mi większego problemu, stała się znacznie bardziej wymagająca. Rower ciężej się prowadził, pedałowanie wymagało większego wysiłku, a nogi zaczynały boleć.
Najgorsze było to, że do klienta miałam jeszcze kilka kilometrów. Było już ciemno, a po dostarczeniu jedzenia czekał mnie przecież kolejny odcinek – powrót do domu.
W głowie pojawiła się myśl: co będzie, jeśli bateria całkowicie się rozładuje?
Jazda na tak ciężkim rowerze bez wspomagania, zwłaszcza po całym dniu pracy, nie należy do przyjemności. Pozostawało liczyć na to, że jakoś dotrę do celu, a jeśli trafi się zjazd, przynajmniej trochę odpocznę.
W końcu udało się dojechać do klienta, choć znacznie wolniej niż zwykle.
Na miejscu klient zagadnął mnie, czy jestem z pewnej restauracji, w której kiedyś zamawiał jedzenie, ale go nie otrzymał. Wyjaśniłam mu, że tamtej tajskiej restauracji już niestety nie ma – lokal został opuszczony, a w jej miejscu działa teraz inny punkt.
Szkoda, bo była naprawdę fajna.
Po krótkiej rozmowie ruszyłam w drogę powrotną. Na wyświetlaczu zostało już tylko 10% baterii, wokół panowały ciemności, a temperatura wyraźnie spadła. Pedałowałam, ile miałam sił, starając się dotrzeć do domu bez całkowitego rozładowania akumulatora.
Jakoś się dowlokłam!
Po siedmiu godzinach jazdy wreszcie mogłam odetchnąć. Koniec pracy na dziś.
105 km, 7 godzin i 320 zł – podsumowanie dnia
Co ciekawe, przez całe siedem godzin pracy nawet nie byłam w łazience. I o dziwo, całkiem spokojnie to wytrzymałam.
Zamówienia nie wpadały tak regularnie jak w ostatnich dniach, dlatego pod względem ciągłości pracy nie był to mój najlepszy dzień. Mimo to ostateczny wynik okazał się naprawdę przyzwoity.
Podsumowanie dnia:
- Czas pracy: 7 godzin
- Dystans: 105 km
- Zarobek: 320 zł
- Średnia stawka godzinowa: około 46 zł/h
To całkiem dobry wynik, szczególnie biorąc pod uwagę długie przerwy między zamówieniami. Przejechałam mnóstwo kilometrów, odwiedziłam kilka restauracji, zaliczyłam parę zabawnych pomyłek, dostałam napiwki i przetestowałam nowy napęd w rowerze.
Spotkałam też innego kuriera, który stwierdził, że co rusz mam lepszy rower i że ten jest bardzo ładny! 😁 Odpowiedziałam, że to dopiero mój drugi rower elektryczny, bo wcześniej jeździłam czarnym. A jeszcze wcześniej? Na zwykłym rowerze, bez wspomagania – to dopiero była mordęga! 😂
Szczerze mówiąc, nie kojarzę tego kuriera, może dlatego, że miał kominiarkę na twarzy. Widać jednak, że on mnie zna i często widuje na trasie. Pytał też, z jakiego kraju pochodzi mój rower. Kiedy odpowiedziałam, że z Polski, był wyraźnie zdziwiony! Sam jeździ na Krossie i bardzo chwali tę markę, twierdząc, że to najlepsze rowery.
Największym minusem okazał się piszczący łańcuch oraz kończąca się bateria na ostatnim kursie. Po siedmiu godzinach pedałowania dodatkowy wysiłek naprawdę dawał się we znaki.
Mimo wszystko jestem zadowolona. Nie każdy dzień musi być rekordowy, żeby uznać go za udany. Ważne, że udało się zarobić przyzwoite pieniądze i bezpiecznie wrócić do domu.
Teraz pozostaje tylko rozwiązać zagadkę piszczącego łańcucha. Jeśli wystarczy go odpowiednio przesmarować, będę przeszczęśliwa. Bo jeśli nowy napęd ma mi tak koncertować przez kolejne kilometry, to chyba oszaleję!
Oby następnym razem było równie słonecznie, zamówienia wpadały częściej, bateria wytrzymała do końca, a rower jeździł cicho i płynnie.
