Szalony dzień! Dziś postanowiłam zrobić mały eksperyment i przez cały dzień jeździć wyłącznie na Pyszne.pl. Wzięłam 5 godzin bloków i chciałam sprawdzić, jak wygląda ciągłość zamówień oraz ile realnie można zarobić, jeżdżąc tylko na jednej aplikacji. Ostatecznie wyszło aż 7 godzin jazdy. I zdecydowanie nie był to spokojny dzień. Było sporo kilometrów, dużo czekania na światłach i w restauracjach, jazda po fatalnych, dziurawych drogach Grabiszyna, mocny wiatr, wylany sos czosnkowy w plecaku, a przede wszystkim sytuacja, w której naprawdę niewiele brakowało, żebym została potrącona przez samochód.

Dziś był wyjątkowo słaby dzień pod względem liczby zamówień. Aż dziwnie po wczorajszym dniu, kiedy roboty było naprawdę sporo. Tym razem od rana miałam nadzieję przede wszystkim na Pyszne.pl, na którym bardzo chciałam pojeździć. Blok miałam zarezerwowany dopiero od południa, więc chętnie wyjechałam wcześniej z domu, żeby coś zarobić przed jego rozpoczęciem. Niestety rzeczywistość szybko sprowadziła mnie na ziemię. Wolt, Bolt i Uber – kompletna cisza. Wolt co prawda coś zaproponował, ale były to zakupy z Auchan ważące około 16 kg. Nie było mowy, żebym to brała. Chwilę później Uber rzucił mi kurs 13 km na wieś, który również odrzuciłam. Potrzebowałam czegoś krótkiego, żeby zdążyć przed rozpoczęciem bloku na Pyszne.

Dawno nie miałam tak długiego dnia na rowerze. 8 godzin jazdy i 90 przejechanych kilometrów! Brakowało mi takiej jazdy aż do późnego wieczora. W poprzednie lato często wracałam do domu dopiero po zachodzie słońca i pamiętam, że nawet wtedy było przyjemnie i ciepło. Dziś było podobnie. Mimo momentami naprawdę mocnego wiatru jeździło mi się cudownie. Co prawda bateria znikała szybciej, a ja musiałam mocniej pedałować, ale poza tym pogoda była wręcz idealna. Najważniejsze to – po raz pierwszy jeździłam na Pyszne.pl!

Dziś szło całkiem dobrze. Gdyby tylko nie czekanie przez pół godziny pod Biedronką, godzinówka wyszłaby jeszcze lepsza. Ale mimo wszystko dzień zaliczam do udanych. Szczerze mówiąc, rano kompletnie nie chciało mi się wychodzić. Pogoda bardziej przypominała jesień niż środek lata – chłodno, pochmurno, momentami deszczowo i do tego wiatr. Człowiek patrzy przez okno i myśli: „Może jednak zostać w domu?”. Na szczęście się przemogłam, bo od południa zaczęło się rozpogadzać.

Armageddon. Naprawdę nie wiem, jak inaczej określić to, co działo się dziś na mieście. W wielkim skrócie: szalone kursy na Uberze jak w amerykańskim filmie akcji, ucieczka przed nadciągającą burzą, bolesne użądlenie osy w szyję podczas jazdy, a na koniec trzy ostatnie dostawy w takiej ulewie, że nie zostało na mnie ani jedno suche miejsce. A wszystko zaczęło się całkiem niewinnie.

Cudownie się dziś jeździło. To był jeden z tych dni, kiedy człowiek od rana ma dobry humor, uśmiecha się sam do siebie, żartuje z klientami i nawet kiedy coś nie idzie idealnie, nie potrafi się tym długo przejmować. Zamówień było tyle, że momentami ledwo się wyrabiałam. Uber wręcz zasypywał mnie kolejnymi kursami i w pewnym momencie woziłam jednocześnie trzy różne dostawy. Było sporo czekania w restauracjach, silny wiatr, a pogoda w ciągu dnia zrobiła nagły zwrot z typowo letniej na niemal jesienną. Na szczęście pod koniec znowu wyszło słońce.

Dzień zaczęłam od czynności, za którą zdecydowanie nie przepadam – mycia roweru. Po ostatniej jeździe był tak zakurzony piaskiem, że właściwie cały pokrył się warstwą pyłu. Przy tej suchej i upalnej pogodzie kurz dostaje się dosłownie wszędzie, a najbardziej cierpi na tym łańcuch. Piasek i pył przyklejają się do niego, przez co trzeba go częściej czyścić i smarować. Umyłam więc cały rower, dokładnie odtłuściłam łańcuch, wyczyściłam go i na koniec nasmarowałam. Nie lubię tej czynności, bo zajmuje sporo czasu i wymaga trochę wysiłku, ale wiem, że później komfort jazdy jest zdecydowanie lepszy.

Dziś niestety trafił się jeden z tych dni posuchy. Piękna, upalna pogoda, zero chmur, słońce praży, a zamówień jak na lekarstwo. Mimo wszystko starałam się być cierpliwa i po prostu czerpać radość z pięknego dnia. Uber postanowił rozpocząć dzień od propozycji, którą można by nazwać kursem życia. Kebab, 10 km za 21 zł, z dostawą praktycznie na drugi koniec miasta. Podziękowałam.

Dziś zdecydowanie był dzień McDonaldów i pięknej pogody. Co rusz woziłam jedzenie z McDonalda, a przy okazji spędziłam tam chyba zdecydowanie za dużo czasu, stojąc i czekając, aż ktoś wreszcie skompletuje zamówienie. Później przyszła kolej na Biedronkę, gdzie również sobie poczekałam. Zamówienia niby były, ale to całe czekanie skutecznie popsuło godzinówkę.

Ostatni raz jeździłam aż 14 dni temu. Tak długa przerwa jak na mnie to już naprawdę sporo. W międzyczasie byłam na weekend u rodziny na drugim końcu Polski, a przez większość pozostałych dni panowały takie upały, że nawet nie miałam ochoty wychodzić z domu. O jeździe na rowerze nawet nie wspominając. No i klasycznie – człowiek się rozleniwi. Najpierw jeden dzień przerwy, potem drugi, później kolejny… Aż nagle mijają dwa tygodnie i zaczyna się myślenie: „Może jutro”.