Pogoda dziś się zepsuła – około 8 stopni, wiatr i ani śladu słońca. Ubrałam się cieplej niż ostatnio, ale jednak okazało się, że trochę za lekko. Jedna dodatkowa, cienka bluza bardzo by się przydała. W torbie rowerowej miałam zapasową, więc już chciałam zatrzymać się w parku i się przebrać, ale w tym momencie zapipkał Wolt i wpadło zamówienie. Pomyślałam: trudno, jadę. W sumie wyszło na dobre, bo podczas jazdy trochę się rozgrzałam i przestało być aż tak zimno.

Dziś powinien być piątek trzynastego, bo totalnie nic mi nie szło. Od samego początku dzień był jakiś pechowy i męczący – zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Fizycznie dlatego, że wiał tak silny wiatr, że momentami dosłownie machało mną na boki. Jazda była ciężka, szczególnie przy ruszaniu. Rower waży około 30 kg, więc przy takim wietrze każde ruszenie z miejsca było kilka razy trudniejsze niż zwykle. Psychicznie też było ciężko – bardzo mało zamówień, dużo czekania i kręcenia się bez sensu.

Dziś na delivery była raczej posucha. Więcej czasu spędziłam grzejąc ławkę w parku, niż faktycznie jeżdżąc z dostawami. Taka już chyba zależność – kiedy jest piękna pogoda, ludzie częściej wychodzą na miasto i aplikacje trochę rzadziej dają kursy. Jakoś też nie miałam energii i chęci, wczoraj zostałam w domu, bo deszcz, ale byłam też bardzo przemęczona i organizm domagał się przerwy.

Dziś było naprawdę bardzo ciepło – aż 18 stopni. W powietrzu czuć było prawdziwą zapowiedź wiosny. Co chwilę docierał zapach kiełbasy z ogniska, taki typowo letni aromat grillowania, do tego zapach nagrzanej ziemi i przyrody. Od czasu do czasu unosił się też zapach wydobywający się z mojego plecaka, zwłaszcza z jednego zamówienia z greckiej restauracji. Jakiś gyrosik… pachniał tak obłędnie, że aż powiedziałam klientce przy odbiorze: „Jak to pięknie pachnie!”.

Dziś naprawdę bardzo udany dzień na delivery. Zamówień było sporo – praktycznie jak kończyłam jedno, od razu wpadało kolejne. Większość z nich była z Wolta, więc tempo pracy było naprawdę dobre. Pogoda nadal dopisywała, choć dziś było już bardziej pochmurno i momentami wiał całkiem mocny wiatr.

Wróciłam późnym wieczorem, już po zmroku – zmęczona, głodna, ale z głową pełną wrażeń. Jeździłam dziś naprawdę sporo godzin. Pogoda była piękna, więc oprócz samej pracy było też trochę zwiedzania i robienia zdjęć. Trasa prowadziła mnie m.in. przez park Grabiszyński, potem kawałkiem wzdłuż rzeki. Było naprawdę przyjemnie, choć momentami przygoda zamieniała się w mały test cierpliwości.

Wyjechałam dziś z domu trochę później niż zwykle. Sama nie wiedziałam, czy w ogóle ruszę na rower, czy zrobię sobie dzień wolny i po prostu odpocznę. Ale jak to tak nic nie robić, odpoczywać… przy tak pięknej, słonecznej pogodzie? No przecież szkoda dnia! Zamówienia czekają – trzeba ruszać w trasę. Do tego dziś Dzień Kobiet, więc gdzieś tam w głowie tliła się cicha nadzieja na jakieś napiwki.

Ciąg pięknej, słonecznej pogody trwa, więc aż szkoda nie korzystać. Postanowiłam więc wyjść na delivery i po prostu z przyjemnością trochę pojeździć na rowerze. Na początku zapowiadało się jednak średnio – cisza w aplikacjach i zero zamówień. Już zaczęłam się obawiać, że tak zostanie, ale na szczęście odezwał się Uber. A jak już zaczęło wpadać, to raz na Uberze, raz na Wolcie. Zamówienia pojawiały się jedno po drugim. Co prawda zdarzały się też dłuższe przerwy i chwilami trzeba było trochę poczekać, ale potem znowu coś wpadało.

Pogoda znowu rozpieszczała. Cały dzień był słoneczny, choć dziś dawał się we znaki zimny wiatr, przez co momentami było chłodniej niż wczoraj, mimo że temperatura na termometrze była niższa. Początek dnia nie zapowiadał się jednak zbyt optymistycznie. Kolejny raz długo była kompletna posucha w aplikacjach – czekałam, krążyłam, sprawdzałam telefon i… nic. Na szczęście z czasem zaczęło się rozkręcać, szczególnie pod wieczór. Ostatecznie wyszedł bardzo przyjemny dzień – pełen życzliwości, uśmiechów i miłych spotkań.