Psychicznie ciężki dzień

To był słaby dzień i gdyby nie Glovo, byłby jeszcze słabszy.
Na Wolcie i Uberze praktycznie brak zamówień, więc odpaliłam Glovo i tam przynajmniej coś się ruszyło, choć łatwo nie było.

Glovo dawało mi dalekie kursy, po 7 km, głównie z Biedronki Express. Kilka razy musiałam jechać 5 km z ciężkim plecakiem, a potem znowu… Biedronka. Miałam wrażenie, że ludzie zamawiają dziś tylko zakupy, żadnych restauracji.

Dopiero później Wolt dorzucił dwa zamówienia, ale to nie uratowało już dnia. W pośpiechu i zmęczeniu zamotałam się – stojąc pod blokiem klienta, przez nieuwagę kliknęłam „zamówienie dostarczone”, choć nadal miałam je w plecaku. Nie znałam adresu i stres momentalnie skoczył.
Na szczęście pierwszy kontakt z supportem Wolta przebiegł idealnie – od razu podali adres klienta, bez botów i przepychanek, jak to bywa w Glovo.

Od tego momentu już zawsze robię screeny, by w takich sytuacjach wiedzieć, pod jaki adres dostarczyć.

Psychicznie był to ciężki dzień, więc postanowiłam zakończyć jazdę. Tym bardziej że zaczęło padać, a silny wiatr tylko pogarszał sytuację.

Po drodze miałam jeszcze dwie bardzo niebezpieczne sytuacje. Najpierw krzyknęłam „uważaj!” do kobiety na rowerze, która jechała na czołówkę z hulajnogą elektryczną, patrząc w bok zamiast przed siebie. W ostatniej chwili ją ominęła – serio, mogło skończyć się tragicznie.

Chwilę później ruszałam razem z pieszymi i rowerzystami na zielonym świetle, gdy nagle auto ścięło nam drogę i niemal potrąciło jednego z rowerzystów. Znowu krzyk „uważaj!” i rowerzysta się zatrzymał.

Dużo emocji, dużo czekania, intensywny ruch na drodze i ciągłe napięcie.
Tego dnia naprawdę potrzebowałam odpoczynku.