Zimny, wietrzny dzień na delivery. Dużo zamówień i stłuczka z kurierem

🌇 Wrocław
🚲 E-bike
⌚ 7 godzin
💵 290,43 zł (11,60 zł napiwków)
💰 41 zł na godzinę
🛒 17 dostaw / 92 km
🍔 Uber
Pogoda się zepsuła, ale Uber nie dawał mi odpocząć
Pogoda wyraźnie się zepsuła. Było zimno, przeważnie pochmurno i bardzo wietrznie. Po raz pierwszy w tym sezonie wyciągnęłam kurtkę, założyłam czapkę i komin na szyję. O ile na słońcu było całkiem przyjemnie, o tyle wystarczyło, że słońce schowało się za chmurami, a ja musiałam jechać pod silny, zimny wiatr, żeby od razu poczuć chłód.
Nie miałam nawet chwili, żeby zatrzymać się i założyć cieplejszy komin. Zamówienia na Uberze wpadały jedno za drugim, więc cały dzień jeździłam tylko dla tej aplikacji. Było intensywnie, momentami wręcz szalenie. Jazdę dodatkowo utrudniał wiatr, przez który rower stawiał większy opór, a bateria w moim elektryku znikała w oczach.
Do tego dochodziło czekanie w restauracjach. Raz klient sam anulował zamówienie, a ja dwukrotnie zrezygnowałam z odbioru, ponieważ restauracje informowały mnie o kolejnych 15-20 minutach oczekiwania. Nie zamierzałam tracić tyle czasu, zwłaszcza gdy Uber co chwilę proponował mi następne kursy.
Dzień zapowiadał się pracowicie, ale nie spodziewałam się, że wydarzy się aż tyle.
Na rozgrzewkę odbiór z Decathlonu na Bielanach
Pierwsze zamówienie było dość nietypowe, bo nie chodziło o jedzenie, lecz o paczkę z Decathlonu na Bielanach. Kurs miał około 10 km i był wyceniony na 23 zł. Nie była to jakaś rewelacyjna stawka, szczególnie, że sam dojazd z mojej wioski do sklepu zajmuje ponad 5 km. Mimo wszystko potraktowałam to jako rozgrzewkę.
Całość zrobiłam w 37 minut, więc ostatecznie nie było źle.
Klient przywitał mnie z uśmiechem i zapytał, czy przyjechałam rowerem. Odpowiedziałam, trochę zdyszana, że tak, elektrycznym. Uśmiechnął się, a ja pomyślałam, że chyba sam lubi sport, skoro zamawia coś z Decathlonu. Takie drobne, sympatyczne sytuacje potrafią poprawić humor na początku dnia.
Pasibus, gotówka i nietypowy kurs z Gaju na Partynice
Potem był Pasibus z Gaju – 4 km za 12 zł, z płatnością gotówką. Dostawa prowadziła do przedszkola. Chwilę później dostałam kolejnego Pasibusa, tym razem 3 km za 13 zł.
Gotówkowych zamówień było tego dnia wyjątkowo dużo. Po kilku dostawach banknoty zaczęły mi już wręcz uwierać w kieszeni! Do tego dochodziły drobne napiwki, więc gotówka całkiem szybko się zbierała.
I wtedy Uber wymyślił coś, co naprawdę mnie zaskoczyło.
Będąc na Gaju, dostałam zamówienie z McDonald’s na Partynicach. Siedem kilometrów za 21 zł. Brzmi jeszcze całkiem przyzwoicie, prawda? Problem polegał na tym, że do samej restauracji miałam około 5 km!
Czyli najpierw 20 minut jazdy po odbiór, a dopiero później dostawa do klienta. Zastanawiałam się, czy to jedzenie nie będzie już zimne, zanim w ogóle do niego dotrę. Zamówienie było gotówkowe, a całość udało mi się zrobić w pół godziny, więc może ostatecznie nie było aż tak źle.
Po McDonald’s przyszła kolej na tajskie jedzenie z Hubskiej. Jedenaście kilometrów za 36 zł, z dostawą na Jagodno. Taki kurs mi odpowiadał! Lubię jeździć w tamte strony, bo jest tam długa, prosta ścieżka rowerowa, na której można sprawnie pokonywać kolejne kilometry.
Potrójne zamówienie i klimatyczny mural na Jagodnie
Niedługo później Uber dorzucił mi kolejne zamówienia: kebab, El Gordito i jeszcze jednego kebaba. Wyszło z tego potrójne zamówienie – łącznie około 10 km za 44 zł. Całość zajęła mi 50 minut.
Jak na trzy odbiory i kilka dostaw wynik był całkiem przyjemny.
Podczas jazdy przez Jagodno zauważyłam coś, co od razu przykuło moją uwagę. Wśród zarośli znajdowały się stare mury, a na nich świetny mural. Całość miała niesamowity klimat. Lubię takie nieoczywiste miejsca, które łatwo przeoczyć podczas codziennej jazdy.
Od razu pomyślałam, że muszę tu wrócić i zrobić zdjęcie. Na szczęście później udało mi się zrealizować ten plan!
Gdy tylko dostarczyłam zamówienie, Uber ponownie skierował mnie na Partynice po McDonald’s. Tym razem było to 7,5 km za 23 zł. I znowu ponad 5 km samego dojazdu do restauracji!
Wyglądało na to, że tego dnia będę kursować między tymi samymi dzielnicami bez końca. Partynice, Gaj, Jagodno, znowu Partynice, potem Jagodno i ponownie Gaj. Kręciłam kilometry, a wiatr wcale nie zamierzał odpuszczać.
Po kolejnym McDonald’s dostałam jeszcze kebaba – 7,3 km za 18 zł, ponownie z dostawą na Jagodno.
Dwadzieścia minut czekania? Nie ma mowy!
Przy jednym z kolejnych kursów Uber dobrał mi drugą restaurację. Dojechałam na miejsce, a pracownicy poinformowali mnie, że na zamówienie trzeba będzie poczekać jeszcze około 20 minut.
No chyba żartujecie!
Od razu anulowałam odbiór. Sam dojazd kosztował mnie już czas i energię, a czekanie kolejnych 20 minut całkowicie mijało się z celem. W tym czasie mogłam przecież wykonać inne zamówienie.
To właśnie jedna z najbardziej irytujących rzeczy w pracy kuriera. Przyjeżdżasz do restauracji zgodnie z wyznaczonym czasem, a na miejscu dowiadujesz się, że jedzenie będzie gotowe dopiero za kilkanaście lub kilkadziesiąt minut. Nie zawsze da się to przewidzieć, a każda taka sytuacja odbija się na godzinówce.
Miałam w międzyczasie włączone bloki na Pyszne.pl, ale nic ciekawego nie wpadało. Ostatecznie odpuściłam tę aplikację, bo Uber bombardował mnie kolejnymi propozycjami.
Trzy restauracje, długa trasa i klient, który anulował zamówienie
Następnie dostałam kolejne zamówienie z tajskiej restauracji na Hubskiej, do którego Uber dobrał pizzę i El Gordito. Łącznie 14 km za 43 zł, z dostawą w moje rejony.
Przed odbiorem zauważyłam starszą kobietę idącą po ścieżce rowerowej. Zwróciłam jej uwagę, żeby przeszła na chodnik obok, ponieważ rowerzyści potrafią jeździć szybko i w takim miejscu łatwo o niebezpieczną sytuację. Kobieta podziękowała i poszła dalej.
Sama staram się uważać na pieszych, bo wiem, jak niewiele trzeba, żeby doszło do wypadku.
Wróćmy jednak do zamówień. Odebrałam jedzenie z pierwszej restauracji, a potem zaczęło się czekanie w drugiej. I tak sobie myślę: co z klientem, który zamówił pizzę z trzeciego lokalu? Ja stoję i czekam, on również czeka, a przecież nie odebrałam jeszcze jego jedzenia. Do tego po odbiorze miałam do pokonania kolejne 6 km albo nawet więcej.
W końcu spojrzałam na aplikację i zobaczyłam, że klient anulował zamówienie.
W sumie trudno mu się dziwić. Gdybym musiała jeszcze czekać na pizzę, a później jechać z nią taki kawał drogi, dostawa mocno by się opóźniła. Z mojej perspektywy również nie było sensu jechać tak daleko po zamówienie, skoro klient z pewnością czekałby najdłużej.
Jedna z pozostałych dostaw prowadziła do salonu urody i ponownie była płatna gotówką. Kolejna była do szkoły tenisa przy kortach tenisowych. Dzięki gotówkowym zamówieniom uzbierało się również kilka złotych napiwków.
Cały zestaw dostaw zrobiłam w mniej więcej godzinę. I właśnie wtedy, kiedy myślałam, że najtrudniejsze mam już za sobą, wydarzyło się coś zdecydowanie mniej przyjemnego.
Stłuczka z innym kurierem rowerowym
Podczas jazdy miałam małą stłuczkę z innym kurierem rowerowym.
Sytuacja wydarzyła się w miejscu, gdzie było przejście dla pieszych, sporo ludzi i inni rowerzyści. Trzeba było zachować szczególną ostrożność. Zwolniłam, ponieważ chciałam zatrzymać się przed światłami, i zaczęłam delikatnie skręcać w lewo.
Nagle rozpędzony kurier wjechał we mnie, uderzając w kierownicę, a dokładniej w mój grip.
Wszystko wydarzyło się tak szybko, że przez chwilę byłam w szoku. Nie zdążyłam nawet dobrze zrozumieć, co się stało. Spojrzałam na niego, próbując ogarnąć sytuację, a on jeszcze miał do mnie pretensje, że nie zasygnalizowałam skrętu ręką.
Naprawdę?
Nie spodziewałam się, że w takim miejscu ktoś będzie pędził z taką prędkością. Nie widziałam go wcześniej ani nie słyszałam, a pojawił się nagle, jadąc bardzo blisko mnie. Zamiast zwolnić i zachować bezpieczny odstęp, próbował przeciskać się między ludźmi, jakby droga należała wyłącznie do niego.
Oczywiście sygnalizowanie manewrów jest ważne i sama staram się o tym pamiętać. Jednak w tej sytuacji najbardziej przeraził mnie brak ostrożności. Gdybym w ostatniej chwili wystawiła rękę, mogłoby się to skończyć znacznie gorzej.
Na szczęście uderzenie przyjęła kierownica. Nie wiem, czy doszłoby do poważniejszych konsekwencji, gdyby trafił we mnie, a nie w rower.
Po wszystkim zauważyłam, że guma na gripie jest wygięta. Wygląda na to, że uderzenie mogło go uszkodzić.
Najbardziej zdenerwowało mnie jednak zachowanie tego kuriera. Zamiast sprawdzić, czy wszystko w porządku, jeszcze próbował obarczyć mnie winą.
Kurierzy pędzący na złamanie karku
Ta sytuacja przypomniała mi, jak bardzo trzeba uważać na drodze, szczególnie podczas pracy w delivery.
Wiem, że kurierzy są pod presją czasu. Każde zamówienie ma swoje terminy, aplikacje potrafią wyznaczać kolejne odbiory, a opóźnienia w restauracjach skutecznie utrudniają pracę. Sama jeżdżę wiele godzin dziennie i wiem, jak wygląda taka rzeczywistość.
Ale pośpiech nie może być ważniejszy od bezpieczeństwa.
Czasami obserwuję innych kurierów, którzy pędzą na manetce, przeciskają się między pieszymi, gwałtownie zmieniają kierunek i próbują zdążyć na ostatnią chwilę. Nie wszyscy oczywiście jeżdżą w ten sposób, ale takie zachowania naprawdę budzą mój niepokój.
Na rowerze trzeba przewidywać sytuacje, obserwować otoczenie i pamiętać, że inni uczestnicy ruchu mogą nie spodziewać się nagłego manewru. Wystarczy chwila nieuwagi, żeby ktoś wylądował na ziemi albo skończył z poważną kontuzją.
Sama często boję się takich nieprzewidywalnych sytuacji, dlatego staram się jeździć ostrożnie. Niestety, nawet jeśli kontrolujesz własną jazdę, nie masz wpływu na to, co zrobi ktoś inny.
Po tej stłuczce byłam zwyczajnie wkurzona. Człowiek pracuje, pokonuje dziesiątki kilometrów, stara się uważać na siebie i innych, a potem nagle ktoś wjeżdża w niego, bo najwyraźniej kilka sekund jest dla niego ważniejsze niż bezpieczeństwo.
I po co? Żeby szybciej dostarczyć jedzenie?
Żadne zamówienie nie jest warte takiego ryzyka.
Kolejne kebaby i anulowanie odbioru
Po nieprzyjemnym incydencie musiałam wrócić do pracy. Wpadło zamówienie na kebaba, a Uber dobrał mi drugiego z budki. Łącznie 6,5 km za 30 zł.
Dojechałam do punktu odbioru, a tam kolejna niespodzianka. Pracownicy poinformowali mnie, że trzeba poczekać jeszcze 15 minut.
Nie, dziękuję!
Po raz kolejny anulowałam odbiór i ruszyłam dalej.
Na szczęście chwilę później trafiło się znacznie lepsze zamówienie – aż trzy kebaby z jednego lokalu. Takie kursy lubię, bo można odebrać wszystko w jednym miejscu, bez jeżdżenia między kilkoma restauracjami.
Mimo to końcówka dnia zaczęła mi się strasznie dłużyć. Miałam wrażenie, że skubię grosz do grosza, a czas płynie coraz wolniej. Byłam już zmęczona, zmarznięta i miałam za sobą sporo kilometrów pod wiatr.
Wpadła jeszcze pizza niedaleko mnie – 3,5 km za 9 zł. Stawka nie powalała, ale przynajmniej kurs nie wymagał długiego dojazdu do restauracji.
Ostatnie zamówienie i miły napiwek na zakończenie
Kiedy kierowałam się już w stronę domu, Uber zaproponował mi ostatnie zamówienie. Idealnie pasowało do zakończenia pracy, bo prowadziło praktycznie pod sam dom.
Odbiór z kuchni wietnamskiej, 7 km za 17 zł, ponownie płatność gotówką.
Na miejscu czekała na mnie przemiła, wesoła klientka. Na zakończenie wręczyła mi 5 zł napiwku.
Lubię takie spotkania, bo przypominają mi, że mimo różnych trudności można trafić na naprawdę sympatycznych ludzi. Czasami wystarczy uśmiech, kilka miłych słów albo napiwek, żeby wrócić do domu w lepszym nastroju.
Po dostarczeniu ostatniego zamówienia mogłam już zakończyć pracę. Robiło się ciemno, temperatura spadała, a wiatr nadal dawał się we znaki. Byłam zmęczona, ale jednocześnie zadowolona, że udało mi się wykręcić dobry wynik.
Podsumowanie dnia: dużo zamówień, zimno i sporo nerwów
To był jeden z tych dni, podczas których niewiele czasu można poświęcić na odpoczynek. Uber praktycznie nie przestawał proponować mi kolejnych zamówień, a ja jeździłam między Gajem, Jagodnem i Partynicami, pokonując kolejne kilometry.
Nie zabrakło całkiem dobrych kursów, potrójnych zamówień, gotówkowych płatności i napiwków. Udało mi się również znaleźć chwilę na zdjęcie klimatycznego muralu na Jagodnie.
Z drugiej strony pogoda mocno utrudniała jazdę, bateria szybko się rozładowywała, a czekanie w restauracjach i anulowane zamówienia niepotrzebnie zabierały czas. Najgorsza była jednak stłuczka z innym kurierem. Na szczęście skończyło się na uderzeniu w kierownicę i prawdopodobnie uszkodzonym gripie, ale sytuacja mogła wyglądać znacznie gorzej.
Po całym dniu miałam mieszane uczucia. Z jednej strony satysfakcja z dobrze przepracowanych godzin i zarobionych pieniędzy, z drugiej irytacja, zmęczenie i świadomość, że na drodze trzeba uważać nie tylko na samochody, ale również na innych rowerzystów.
Mimo wszystko wróciłam do domu zadowolona z wyniku. Teraz pozostaje się ogrzać, odpocząć i zregenerować siły.
